บทที่ 1015 ประตูแห่งความหวัง (ตอนจบ)

มณฑลเฉียนโจว เมืองตงชวน

โรงพยาบาลเด็กเมืองตงชวน

กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อผสมปนเปไปกับเสียงร้องไห้ที่ถูกกดข่มเอาไว้ กลายเป็นฉากหลังที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงของห้องพักผู้ป่วย

สวีซิ่วซิ่วนั่งอยู่ข้างเตียงของหลินหลิน ใช้สำลีก้านชุบน้ำค่อยๆ ซับริมฝีปากที่แห้งแตกและลอกเป็นขุยของลูกสาวจากพิษไข้สูงและแผลร้อนใน

หลินหลินนอนหลับใหลไม่ได้สติ ร่างเล็กๆ บิดไปมาอย่างทรมานใต้ผ้าห่มบางๆ ส่งเสียงละเมอที่ฟังไม่ได้ศัพท์ออกมาเป็นระยะ