บทที่ 102: หัวหน้าจางผู้กลัดกลุ้ม

เกาหมิงเสวี่ยนมองดูเฉินหยาง ไม่ค่อยจะเชื่อเท่าไหร่จริงๆ ศิษย์คนนี้ของตนเองยอดเยี่ยมจริงๆ ตอนแรกก็อู๋เย่าหลินของมหาวิทยาลัยการแพทย์ประจำมณฑลที่อยากจะให้ตามเรียนต่อโท ตอนนี้เหอเวินเหลียงของมหาวิทยาลัยการแพทย์แผนจีนประจำมณฑลก็มาถึงโรงพยาบาลอำเภอด้วยตนเองเพื่อจะรับศิษย์

ไม่ว่าจะเป็นเหอเวินเหลียงหรืออู๋เย่าหลิน ในสายตาของเกาหมิงเสวี่ยนแล้วนั่นล้วนเป็นบุคคลสำคัญที่สูงส่งเกินเอื้อม หลายปีมานี้ เกาหมิงเสวี่ยนก็เป็นเพียงแค่ได้ยินมา ไม่เคยได้เจอหน้าเลย แต่ตอนนี้คนสองคนนี้กลับมีความสัมพันธ์กับเฉินหยางแล้ว แถมยังไม่ใช่ความสัมพันธ์ธรรมดาอีกด้วย

“อาจารย์ครับ ตอนนี้เรื่องราวมันเป็นแบบนี้ครับ” เฉินหยางก็เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้เกาหมิงเสวี่ยนฟังอย่างละเอียดอีกครั้งหนึ่ง แล้วถาม “ตอนนี้ผมควรจะตอบศาสตราจารย์เหออย่างไรดีครับ?”

“เธอทำถูกแล้ว”

ผ่านไปนานพอสมควร เกาหมิงเสวี่ยนถึงได้ฟื้นจากความตกใจ มองดูเฉินหยาง กล่าวอย่างจริงจัง “ชีวิตของคนเรา จะต้องเผชิญกับการล่อลวงรูปแบบต่างๆ นานา แต่จะต้องมีขอบเขตและหลักการของตนเอง”