บทที่ 1020 หัวหน้าสวินจิตตก

สวีซิ่วซิ่วนั่งอยู่ข้างเตียง ค่อยๆ จัดผ้าห่มให้ลูกสาวด้วยความทะนุถนอม สายตาเปี่ยมไปด้วยความรัก

ตั้งแต่มาถึงปักกิ่งจนถึงตอนนี้ ผ่านไปเพียงสามสิบกว่าชั่วโมงเท่านั้น แต่ความเปลี่ยนแปลงของลูกสาวทำให้เธอมองเห็นความหวังที่ห่างหายไปนาน

เธอแอบหยิบมือถือออกมาดูรูปถ่ายสมัยอยู่โรงพยาบาลเด็กตงชวน ตอนนั้นหลินหลินถูกไข้สูงทรมานจนดูห่อเหี่ยวไร้ชีวิตชีวา ช่างแตกต่างกับความสงบสุขในตอนนี้อย่างสิ้นเชิง

"รู้สึกเป็นยังไงบ้างครับ?"

เหวินมั่นลู่เดินนำพยาบาลเข้ามาในห้องผู้ป่วย พร้อมเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล