บทที่ 1046 ถึงนิวยอร์ก

เครื่องบินบินอย่างนิ่มนวลอยู่เหนือความสูงหมื่นเมตร นอกหน้าต่างคือทะเลเมฆสุดลูกหูลูกตาที่สะท้อนแสงสีทองเจิดจ้าของดวงอาทิตย์

ภายในห้องโดยสารชั้นเฟิร์สคลาส เฉินหยางนั่งติดหน้าต่าง โดยมีเหอหย่งหัวนั่งอยู่ข้างๆ ส่วนจ้าวหงปั๋วนั่งอยู่อีกฝั่งโดยมีทางเดินกั้นกลาง

"หัวหน้าเฉิน หัวหน้าเหอ รับเครื่องดื่มอะไรหน่อยไหมครับ?" จ้าวหงปั๋วเอ่ยทักทายอย่างกระตือรือร้น พร้อมส่งสัญญาณเรียกพนักงานต้อนรับ

"ขอน้ำอุ่นก็พอครับ ขอบคุณครับ" เฉินหยางตอบพร้อมรอยยิ้ม

เหอหย่งหัวก็ขอน้ำเปล่าเช่นกัน ก่อนจะหันมาคุยกับเฉินหยางเสียงเบา "หัวหน้าเฉินครับ เมื่อกี้ก่อนขึ้นเครื่อง ทางผอ.อัน (เกาอันเหลียง) ได้รับอีเมลจากศาสตราจารย์โรเบิร์ตแห่งคลีฟแลนด์คลินิกอีกฉบับ ดูเหมือนพวกเขาจะคาดหวังกับรายงานของเรามาก แถมยังถามเจาะจงถึงทฤษฎีพื้นฐานเกี่ยวกับการกู้ชีพด้วยแพทย์แผนจีนด้วยครับ"