บทที่ 1062 ดั่งความฝัน

ภายในห้องโดยสารชั้นธุรกิจ แสงไฟส่องสว่างนวลตา

หลังจากบินมานานกว่าสิบชั่วโมง ผู้โดยสารส่วนใหญ่ต่างจมดิ่งสู่ห้วงนิทรา ภายในห้องโดยสารเงียบสงัด มีเพียงเสียงหวิ่งเบาๆ อย่างสม่ำเสมอของเครื่องยนต์

เหอหย่งหัวแม้จะตื่นเต้นกับความสำเร็จ แต่ความตึงเครียดที่สะสมมาหลายวันบวกกับความเหนื่อยล้าจากการปรับเวลา ในที่สุดก็ถาโถมเข้ามา เขาเอนกายหลับลึกไปในเบาะนั่งกว้างขวาง โดยที่มุมปากยังมีรอยยิ้มประดับอยู่

ส่วนจ้าวหงปั๋วยังคงง่วนอยู่กับการจัดการอีเมลในคอมพิวเตอร์พกพา บนใบหน้าฉายแววตาแห่งความฉลาดแกมโกงและการคำนวณผลประโยชน์เป็นระยะ เห็นได้ชัดว่าเขากำลังเร่งเปลี่ยนผลลัพธ์จากการเดินทางไปนิวยอร์กครั้งนี้ ให้กลายเป็นผลกำไรและโครงการความร่วมมือที่เป็นรูปธรรมสำหรับเคอหัวเมดิคอล

นานๆ ครั้งเขาจะเงยหน้าขึ้นมองเฉินหยางที่นั่งอยู่เฉียงๆ ด้านหน้าติดริมหน้าต่าง คนหนุ่มวัยสามสิบต้นๆ ผู้นี้ช่างน่าทึ่งจริงๆ การเดินทางไปนิวยอร์กครั้งนี้ จ้าวหงปั๋วยังรู้สึกว่ามันเหมือนภาพฝันที่ไม่น่าเชื่อ