บทที่ 1064 คิดถึงสี่

"ศาสตราจารย์เหอครับ!"

เมิ่งไห่หยางเหลือบมองคนที่ถามคำถามเมื่อครู่ แล้วยิ้มตอบ "วันนี้เราก็แค่มาประชุมหารือกันเท่านั้นครับ ทุกคนก็ช่วยๆ กันออกความเห็น"

เมิ่งไห่หยางเว้นจังหวะนิดหนึ่ง "ผมเข้าใจความหมายของทุกคนดีครับ ศูนย์การแพทย์นานาชาติจิงตูก่อตั้งขึ้นมาได้ก็เพราะเฉินหยาง ถ้าไม่มีเฉินหยาง ก็ไม่มีศูนย์การแพทย์นานาชาติจิงตู ความหมายของผมก็คือ ในฐานะผู้อาวุโส พวกเราควรจะยื่นมือเข้าไปช่วยประคับประคองเฉินหยางสักหน่อย ทุกท่านว่ายังไงครับ?"

คราวนี้หลายคนเริ่มจับใจความที่เมิ่งไห่หยางสื่อได้แล้ว

เมิ่งไห่หยางไม่ได้จะไปแย่งอำนาจ พูดให้ถูกคือเมิ่งไห่หยางไม่กล้าแย่ง และไม่กล้าชุบมือเปิบด้วย