บทที่ 107: การแสดงไมตรีจิตของฮ่าวเปิ่นเซิง

“เสี่ยวเฉิน!”

เฉินหยางกับจงเฟยเพิ่งจะออกมาจากแผนกฉุกเฉิน ฮ่าวเปิ่นเซิงก็โผล่ออกมาจากไหนก็ไม่รู้ เต็มไปด้วยรอยยิ้ม กระตือรือร้นราวกับได้เจอเจ้าหนี้ที่หลบหน้ามาหลายปี

“ท่านรองผู้อำนวยการฮ่าวครับ!” เฉินหยางกับจงเฟยต่างก็ทักทายอย่างสุภาพ

“เสี่ยวเฉิน ถ้าไม่ยุ่งก็ไปที่ห้องทำงานของฉันหน่อยไหม?” ฮ่าวเปิ่นเซิงพยักหน้าให้จงเฟยอย่างสุภาพ แล้วพูดกับเฉินหยาง

“พี่เฉินหยางครับ งั้นผมขอกลับไปที่แผนกก่อนนะครับ เดี๋ยวหัวหน้าถังยังมีผ่าตัดอีกครับ”