บทที่ 1085 ยามาโมโตะ: ผมยังมีทางรอดไหมครับ?

ยามาโมโตะ อิจิโร่ มาถึงเร็วกว่าที่คิด วันที่สามก็เดินทางมาถึงท่าอากาศยานนานาชาติจิงตู

เมื่อเครื่องบินลงจอด ยามาโมโตะ อิจิโร่ นอนอยู่บนเปลพยาบาล ถูกหามลงจากบันไดเครื่องบินอย่างระมัดระวัง เขาดูซูบผอมกว่าตอนอยู่นิวยอร์กมาก ใบหน้าหมองคล้ำ เบ้าตาลึกโหล แม้จะอยู่ภายใต้ฤทธิ์ยากล่อมประสาท แต่คิ้วก็ยังขมวดมุ่นด้วยความไม่สบายตัว

โคบายาชิ เคน เดินตามมาติดๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวลและความเหนื่อยล้า

ยามาโมโตะ อิจิโร่ ในตอนนี้ ไม่มีเค้าความสง่างามเมื่อครั้งงานประชุมสุดยอดที่นิวยอร์กเหลืออยู่เลย

เขาสวมชุดคนไข้หลวมโคร่ง ผมขาวที่เคยหวีเรียบแปล้บัดนี้ยุ่งเหยิงลู่ติดหน้าผาก แก้มตอบ เบ้าตาลึก แม้แต่จะลืมตาก็ยังดูเป็นเรื่องยากลำบาก