บทที่ 1094 แพทย์แผนจีนมีผู้สืบทอดแล้ว

ภายในห้องพักรับรอง เฉินหยางนั่งพิงโซฟาหลับตาพักผ่อน เหวินมั่นลู่คอยนวดขมับให้เขาอย่างเบามือ ส่วนเหวินฮ่าวตงและซูอวิ๋นเสวี่ยนั่งเงียบๆ อยู่ข้างๆ เพราะกลัวจะรบกวนเขา

ผ่านไปราวครึ่งชั่วโมง เฉินหยางค่อยๆ ลืมตาขึ้น แม้ความเหนื่อยล้าจะยังหายไปไม่หมด แต่แววตากลับมาใสกระจ่างดังเดิม เขาลุกขึ้นยืน "ไปกันเถอะครับ ไปดูอาการผู้อาวุโสซ่งอีกรอบ"

พวกเขากลับมาที่หน้าห้องไอซียู เห็นเหวินซิวผิงและฉู่อี้อวิ๋นกำลังคุยกับสวินกั๋วต้งและญาติคนอื่นๆ บรรยากาศดูผ่อนคลายขึ้นมาก

"เฉินหยาง มาพอดีเลย" เหวินซิวผิงเห็นเฉินหยางก็กวักมือเรียก "อาการของตาเฒ่าซ่งมั่นคงขึ้นมาก เมื่อกี้ถึงกับมีปฏิกิริยากลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว แสดงว่าชี่กระเพาะเริ่มฟื้นตัว ปาฏิหาริย์จริงๆ!"

ฉู่อี้อวิ๋นมองเฉินหยาง แล้วถอนหายใจด้วยความชื่นชม "ตาแก่คนนี้รักษาคนมาทั้งชีวิต คิดว่าผ่านร้อนผ่านหนาวมาไม่น้อย แต่เพิ่งเคยเห็นการเจาะช่องทางรอดออกมาจากสถานการณ์ที่ต้องตายแน่ๆ แบบวันนี้เป็นครั้งแรก เฉินหยาง วิธี 'แหกกฎกู้ชีพหัวใจ' ของเธอนี้ ทั้งความกล้า ฝีมือ และสภาพจิตใจ ขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไปไม่ได้เลย ฉันนับถือจริงๆ!"