บทที่ 1138 วาจาสยบเวหา

เสียงของเฉินหยางที่ราบเรียบแต่แม่นยำดั่งจับวาง ดังลอดผ่านระบบสื่อสารภายใน ก้องกังวานไปทั่วทั้งในและนอกห้องผ่าตัดที่เงียบสงบ ราวกับโยนหินก้อนมหึมาลงกลางทะเลสาบที่ไร้คลื่นลม ก่อให้เกิดระลอกคลื่นนับพันชั้นในชั่วพริบตา

ทุกถ้อยคำเปี่ยมด้วยพลังทะลุทะลวงที่ไม่อาจปฏิเสธได้ มันเจาะผ่านกระจกหนา เจาะผ่านแก้วหูของทุกคน และยิ่งไปกว่านั้น มันเจาะลึกเข้าไปถึงจิตใจที่กำลังร้อนรนกระวนกระวายเพราะการผ่าตัดที่ติดขัดของอิชิอิ เรียวสุเกะ

ภายในห้องผ่าตัด ทีมงานของอิชิอิ เรียวสุเกะชะงักกึกอย่างเห็นได้ชัด เครื่องมือในมือค้างอยู่กลางอากาศ ต่างคนต่างหันมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

"ท่อนำเลือดนอกหัวใจ? จากด้านล่างของกลีบกั้นลิ้นหัวใจไตรคัสปิดงั้นเหรอ?" ผู้ช่วยของอิชิอิ เรียวสุเกะทวนคำพูดนั้นออกมาโดยไม่รู้ตัว น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตกใจและไม่อยากจะเชื่อ

แผนการนี้แตกต่างจากกลยุทธ์ที่พวกเขาถกเถียงและกลั่นกรองกันมานับครั้งไม่ถ้วนก่อนผ่าตัดอย่างสิ้นเชิง มันเต็มไปด้วยความเสี่ยงและความท้าทายที่คาดเดาไม่ได้ ราวกับกำลังเดินอยู่บนเส้นทางวิบากริมหน้าผาที่ไม่เคยมีใครย่างกรายเข้าไปมาก่อน