บทที่ 1157 ความอบอุ่นของคำว่าบ้าน

"พ่อคะ!"

หานหานที่ถูกไป๋ชิงเสวี่ยรับกลับมาถึงบ้าน พอเห็นเฉินหยางก็ร้องเรียกเสียงใส แล้วกระโจนเข้าหาเฉินหยางทันที

นับตั้งแต่ย้ายมาอยู่จิงตู นี่เป็นครั้งแรกที่หานหานไม่ได้เจอหน้าเฉินหยางนานขนาดนี้

"ฮ่าๆ สูงขึ้นอีกแล้วนะเนี่ย"

เฉินหยางหัวเราะร่า อุ้มหานหานขึ้นมา แล้วหอมแก้มยุ้ยๆ ของหนูน้อยไปสองฟอด