บทที่ 1168 วิกฤตหลังผ่าตัด (ตอนต้น)

เฉินหยางลืมตาตื่นขึ้น ก็ปาเข้าไปหกโมงเช้าของวันรุ่งขึ้นแล้ว

การนอนหลับครั้งนี้เฉินหยางหลับสนิทมาก

เพราะการผ่าตัดนานกว่าสิบสองชั่วโมงเมื่อวานผลาญพลังใจไปมากโขจริงๆ แม้เฉินหยางจะไม่ได้ลงมีดเอง แต่การควบคุมภาพรวมนั้นเหนื่อยกว่าการรับผิดชอบผ่าตัดเฉพาะจุดด้วยตัวเองเสียอีก

"ตื่นแล้วเหรอคะ?"

ทันทีที่เฉินหยางลืมตา ก็เห็นเหวินม่านลู่นั่งอยู่ที่ข้างเตียง