บทที่ 117: เหวินมั่นลู่และเฉินหยาง

“แปลกจัง พี่ชายรองฉันถึงกับจะมาที่ซานโจว!”

เหวินมั่นลู่กระซิบพูดคุยกับเกาอิ่งชู เมื่อครู่ในโทรศัพท์ เหวินมั่นลู่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก และก็ไม่ได้แสดงอะไรออกมา แต่พอวางสายแล้ว เหวินมั่นลู่ก็รู้สึกแปลกๆ อยู่บ้าง

ตามหลักแล้วเหวินฮ่าวผิงจะมาที่ซานโจวก็ไม่มีอะไรผิดปกติจริงๆ เหมือนกับที่เหวินฮ่าวผิงพูด เขาโตมาขนาดนี้ก็ยังไม่ค่อยจะได้จากกรุงปักกิ่งไปไหนเท่าไหร่ อีกอย่างบ้านตระกูลเหวินในการปลุกปั้นคนรุ่นหลัง ก็ค่อนข้างจะสนับสนุนให้ลูกๆ หลานๆ ออกไปเดินเล่นเปิดหูเปิดตาข้างนอกบ่อยๆ ไปสัมผัสกับคนในวงการเดียวกันให้มากขึ้น อย่างเช่นครั้งนี้ที่เหวินมั่นลู่มาที่ซานโจวในฐานะนักศึกษาแลกเปลี่ยนระดับปริญญาเอก ที่บ้านก็สนับสนุนอย่างยิ่ง

แต่เหวินมั่นลู่กลับรู้สึกว่ามันบังเอิญเกินไปหน่อย

“พี่ชายรองเหวินก็จะมาที่ซานโจวเหรอคะ?”