บทที่ 1205 ไม่ธรรมดา

ทันใดนั้น เฉินหยางก็หยิบไมโครโฟนตรงหน้าขึ้นมา

"ขอให้ทุกคนอยู่ในความสงบครับ"

เสียงของเฉินหยางไม่ได้ดังมาก แต่กลับเหมือนมีมนตร์สะกดประหลาด ทะลุผ่านความวุ่นวายเข้าสู่หูของทุกคนได้อย่างชัดเจน

ห้องประชุมค่อยๆ เงียบลง ทุกคนต่างรอฟังว่าหัวหน้าคณะกรรมการหนุ่มผู้นี้ จะอธิบายการตัดสินใจที่ "ไร้สาระ" นี้อย่างไร

เฉินหยางลุกขึ้นยืน เดินมาที่หน้าเวที สายตาที่สงบนิ่งกวาดมองไปทั่วห้อง