บทที่ 1212 คาบเรียนสุดท้ายของภาคการศึกษา

ห้องเรียนแบบขั้นบันไดขนาดใหญ่เงียบกริบจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงเข็มตก

แสงแดดสาดส่องผ่านหน้าต่างกระจกบานยักษ์ ทอดเงาสลัวลงบนพื้นห้อง บรรยากาศอบอวลไปด้วยความเคร่งขรึมและความคาดหวัง

แถวหน้า จวงฉี่เหวินนั่งหลังตรง แววตาคมกริบแฝงความกระหายที่สังเกตเห็นได้ยาก อวี๋ซืออวิ้นกุมมือประสานกันแน่นบนตัก ปลายเล็บกดจนซีดขาว ทั้งตื่นเต้นและประหม่า ส่วนหลี่ฮ่าวเฟย หลิวซี และคนอื่นๆ สายตาลุกโชนราวกับทหารที่รอการตรวจพล

แถวหลังและด้านข้าง เหล่านักศึกษาของมหาวิทยาลัยการแพทย์แผนจีนจิงตูต่างกลั้นหายใจ สายตานับไม่ถ้วนจับจ้องไปที่ทางเข้าหน้าเวที

สำหรับพวกเขา นี่ไม่ใช่แค่คาบเรียนสุดท้ายของภาคการศึกษา แต่เป็นโอกาสที่จะได้ชื่นชมตำนานอย่างใกล้ชิด