บทที่ 1222 สภาพจิตใจของจวงฉี่เหวิน

หลิวจัวอวิ๋นจากที่พักของเฉินหยางไปด้วยความรู้สึกซับซ้อน

เฉินหยางมองตามแผ่นหลังของหลิวจัวอวิ๋น ในใจเข้าใจแจ่มแจ้งว่าปัญหาของโรงพยาบาลแพทย์แผนจีนมณฑลจงโจวนั้น แม้จะต่างจากมณฑลเหอ แต่รากเหง้านั้นคล้ายคลึงกัน ล้วนเกี่ยวข้องกับความไม่สมดุลระหว่างผลประโยชน์กับประสิทธิภาพการรักษา ระหว่างกฎระเบียบกับจรรยาบรรณแพทย์

ท่าทีของหลิวจัวอวิ๋นดูเหมือนเป็นการหยั่งเชิงและขอความช่วยเหลือ แต่จุดประสงค์หลักในการมาครั้งนี้ของเฉินหยางไม่ใช่การกวาดล้าง แต่เป็นการ "จุดไฟ" และ "ฝึกทหาร"

ความจริงแล้ว หากไม่ใช่เพราะทางมณฑลเหอมีเรื่องพัวพันไปถึงข้าราชการแซ่จางที่อยู่เบื้องหลังการแข่งขันซิ่งหลิน เฉินหยางก็คงไม่คิดจะเข้าไปยุ่งเรื่องภายในของมณฑลเหอ การจัดฝึกอบรมพิเศษจนทำให้ผู้คนหวาดระแวง ย่อมไม่เป็นผลดีต่อการฝึกอบรมในภายหลัง

การฝึกอบรมสัญจรครั้งนี้ เพียงแค่สามารถเตือนสติบางพื้นที่ได้ เป้าหมายของเฉินหยางก็บรรลุผลแล้ว