บทที่ 1224 มุ่งหน้าสู่ซ่านจวง

การบรรยายถูกกำหนดขึ้นในคืนวันถัดมา ณ หอประชุมวิชาการที่ใหญ่ที่สุดของโรงพยาบาล

เมื่อข่าวแพร่ออกไป ทั่วทั้งโรงพยาบาลก็เดือดพล่าน ไม่เพียงแต่แพทย์ในโรงพยาบาลจะสมัครกันอย่างล้นหลาม แม้แต่เพื่อนร่วมวิชาชีพจากโรงพยาบาลในพื้นที่ใกล้เคียงก็แห่กันมาเมื่อทราบข่าว ที่นั่งในหอประชุมถูกจับจองจนเต็ม แม้แต่ทางเดินและพื้นที่ว่างด้านหลังก็ยังมีคนยืนเบียดเสียดกันจนแน่นขนัด

คืนนั้น เฉินหยางยืนอยู่หน้าโพเดียม มองดูสายตานับไม่ถ้วนที่เปี่ยมด้วยความคาดหวังเบื้องล่าง แล้วเริ่มบรรยายด้วยความสุขุม

เฉินหยางไม่ได้พูดถึงทฤษฎีที่ลึกซึ้งเข้าใจยาก แต่เขาเชื่อมโยงกับเคสผู้ป่วยจริงที่เพิ่งพบเจอในโรงพยาบาลแพทย์แผนจีนมณฑลจงโจว เช่น กรณีไตวายร่วมกับหัวใจล้มเหลวที่จวงฉี่เหวินเป็นผู้ดูแล กรณีเบาหวานที่อวี๋ซืออวิ้นวินิจฉัยและรักษา รวมถึงเคสยากๆ อีกหลายเคสที่ลูกศิษย์คนอื่นพบเจอ เขาถ่ายทอดแก่นความคิดของเขาออกมาด้วยภาษาที่เข้าใจง่ายแต่ลึกซึ้ง

"พลังชีวิตของแพทย์แผนจีนอยู่ที่ผลการรักษา และหัวใจสำคัญของผลการรักษาอยู่ที่ความแม่นยำและลึกซึ้งของ 'การวินิจฉัยแยกกลุ่มอาการและให้การรักษา'" เสียงของเฉินหยางดังผ่านไมโครโฟนก้องกังวานไปทั่วห้องประชุม "เราจะพอใจกับการใช้ตำรับยาสำเร็จรูปไม่ได้ และยิ่งไม่ควรถูกกรอบการวินิจฉัยของแพทย์แผนตะวันตกมามัดมือมัดเท้า เราต้องเรียนรู้ที่จะมองทะลุอาการภายนอกเพื่อเห็นแก่นแท้ จับให้มั่นถึง 'กลไกหลักของการเกิดโรค'"