บทที่ 1235 ความสามารถของเซี่ยหงเลี่ยง (ตอนจบ)

"โรคไป่เหอเหรอ? นี่มันโรคในคัมภีร์ 'จินกุ้ยเย่าเลวี่ย' ที่ดู... ลึกลับๆ หน่อยนั่นไม่ใช่เหรอ? เดี๋ยวนี้ยังมีคนใช้วินิจฉัยอยู่อีกเหรอ?"

"ไฉหูเจียหลงกู่มู่ลี่ทัง? ในตำรับนี้มีทั้งต้าหวง หลงกู่ มู่ลี่ ฤทธิ์ยาปนเปกันไปหมด จะเอามาใช้กับคนไข้โรควิตกกังวลที่ร่างกายอ่อนแอแบบนี้ได้เหรอ?"

"เหลวไหลสิ้นดี! แผนของหมอเฉิงดูมั่นคงปลอดภัยกว่าเยอะ มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นทางที่ถูก!"

"หมอเซี่ยหงเลี่ยงคนนี้อยากทำตัวแปลกแยกจนเป็นบ้าไปแล้วหรือเปล่า? ธาตุไฟเข้าแทรกแล้วมั้ง?"

เสียงตั้งคำถามและวิพากษ์วิจารณ์ถาโถมเข้ามาดั่งกระแสน้ำ แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญอาวุโสแห่งอู๋เหมินบนที่นั่งกรรมการ ซึ่งล้วนมีความรู้กว้างขวาง ยังพากันขมวดคิ้วส่ายหน้า กระซิบกระซาบกัน เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเองก็ยากจะเข้าใจและยอมรับแผนการรักษาที่ "นอกคอก" ของเซี่ยหงเลี่ยงนี้