บทที่ 1237 มาดแพทย์ผู้ยิ่งใหญ่ (ตอนแรก)

จากนั้น จวงฉี่เหวินก็ขยับเข้าไปดูลิ้นของผู้ป่วยใกล้ๆ

ลิ้นสีม่วงคล้ำ ฝ้าลิ้นสีเทาดำแห้งแตก หลอดเลือดใต้ลิ้นสีม่วงดำขดงอและโป่งพอง บ่งบอกถึงภาวะวิกฤตที่ซับซ้อนของการผสมผสานระหว่างเลือดคั่ง พิษน้ำ และพิษร้อนภายในร่างกาย

สุดท้าย จวงฉี่เหวินทำสมาธิ ยื่นนิ้วทั้งสามแตะลงบนข้อมือของผู้ป่วยที่ผอมแห้งจนเห็นกระดูกแต่กลับบวมน้ำ

ชีพจรจมลึก ตึง และฝืด (เฉินฝูเสียนเซี่ย) ราวกับมีดขูดไม้ไผ่เบาๆ เมื่อกดหนักกลับสัมผัสได้เลือนรางราวกับจะขาดช่วงไปได้ทุกเมื่อ

ตลอดกระบวนการตรวจ จวงฉี่เหวินทำอย่างละเอียดรอบคอบ มั่นคงดั่งขุนเขา ความจดจ่อและทุ่มเทของเขาส่งผลต่อทุกคนในที่นั้น แม้แต่ผู้ชมด้านล่างที่เคยส่งเสียงเซ็งแซ่ก็ค่อยๆ เงียบลง