บทที่ 1255 ตำรับลับกลางป่าเขา (ตอนแรก)

ชายคนนั้นบอกว่าตนเองแซ่หลิ่ว อาศัยอยู่ที่หมู่บ้านหลิ่วซู่โกว ติดกับตำบลเหอวาน

อาจารย์หลิ่วเป็นคนคุยเก่งมาก นอกจากจะเล่าประสบการณ์เรื่องสมุนไพรแล้ว ยังเล่าถึงวิธีรักษาโรคทั่วไปแบบพื้นบ้านหลายอย่าง ฟังดูเหลือเชื่อแต่พอลองตรองดูดีๆ ก็มีเหตุผลรองรับ

เช่น การใช้ตะบองเพชรสดตำละเอียดพอกรักษาโรคคางทูม, การใช้ขั้วฟักทองอบแห้งบดผงรักษาภาวะแท้งเป็นอาจิณ, หรือการใช้น้ำตาลทรายขาวหมักไส้เดือนรักษาแผลไฟไหม้น้ำร้อนลวก เป็นต้น

จวงฉี่เหวินและเจิงอวิ๋นฮุยฟังอย่างออกรส จดบันทึกอย่างจริงจัง ประสบการณ์ภาคปฏิบัติจากระดับรากหญ้าเหล่านี้ มักจะเป็นบ่อเกิดสำคัญของนวัตกรรมทางการแพทย์

อาจารย์หลิ่วคุยอย่างถูกคอ สุดท้ายก็ลดเสียงลง "ผู้เชี่ยวชาญทุกท่าน ผมดูออกว่าพวกท่านมีฝีมือจริง และหวังดีกับชาวบ้านจริงๆ"