บทที่ 1274 การเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากคนเพียงคนเดียว

ยามพลบค่ำหลังเสร็จสิ้นการออกหน่วย สายฝนพรำๆ โปรยปรายลงมาปกคลุมอำเภอเจียหลิน

เฉินหยางยืนอยู่ใต้ชายคาตึกผู้ป่วยนอกโรงพยาบาลอำเภอ มองดูฝูงชนที่ค่อยๆ บางตาลงท่ามกลางม่านฝน

เกามิงเสวียนถือถ้วยชาร้อนเดินเข้ามา ส่งให้เขา "เหนื่อยไหม?"

"ไม่เท่าไหร่ครับ"

เฉินหยางรับถ้วยชา ความอุ่นซึมผ่านผนังถ้วยสู่ฝ่ามือ "ได้เห็นคนไข้ที่เชื่อมั่นในแพทย์แผนจีนมากขนาดนี้ กลับรู้สึกมีแรงขึ้นมาอีกครับ"