บทที่ 182: ระหว่างศิษย์อาจารย์

คุยกันอยู่ครู่หนึ่ง ในกลุ่มก็ค่อยๆ เงียบลง เหล่าศิษย์พี่ต่างก็แท็กเฉินหยาง บอกว่าถ้ามีเวลาว่างก็สามารถมาเดินเล่นที่โรงพยาบาลของตนเองได้

ผ่านการพูดคุยอยู่ครู่หนึ่ง เฉินหยางก็พอจะมีความเข้าใจในศิษย์พี่ชายสามคนและศิษย์พี่หญิงสองคนอยู่บ้างแล้ว ศิษย์พี่ใหญ่เหยียนจวินเหลียงอยู่ที่เมืองหลวงของมณฑล ทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลการแพทย์แผนจีนเมืองจินเจียง เป็นหัวหน้าแผนก เรื่องนี้เฉินหยางรู้ดี กวนเสี่ยวเยว่ทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลกลางเมืองเฟิงไห่ เป็นหัวหน้าแผนกแพทย์แผนจีนของโรงพยาบาลกลาง โจวหมิงอยู่ที่โรงพยาบาลการแพทย์แผนจีนประจำมณฑล เป็นรองหัวหน้าแผนก ฟ่านเสี่ยนกังก็อยู่ที่โรงพยาบาลระดับเมืองของเมืองระดับจังหวัดข้างล่างแห่งหนึ่ง เป็นหัวหน้าแผนก เป็นแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ หลี่ว์ซู่หัวก็อยู่ที่โรงพยาบาลการแพทย์แผนจีนประจำมณฑลเช่นกัน เป็นรองหัวหน้าแผนกสูตินรีเวชกรรม

เหยียนจวินเหลียงเป็นศิษย์พี่ใหญ่ โจวหมิงเป็นศิษย์พี่รอง หลี่ว์ซู่หัวเป็นศิษย์พี่หญิงสาม กวนเสี่ยวเยว่เป็นศิษย์พี่หญิงสี่ ฟ่านเสี่ยนกังก่อนหน้าเฉินหยางคือศิษย์น้องเล็ก หนุ่มที่สุด ปีนี้ก็เพิ่งจะสี่สิบสี่ปี หลายคนก็ล้วนจบจากมหาวิทยาลัยการแพทย์ประจำมณฑล บางคนก็เคยตามอู๋เย่าหลินเรียนต่อโทมาก่อน บางคนก็ถูกอู๋เย่าหลินรับเป็นศิษย์ในช่วงที่กำลังเรียนอยู่ บางคนก็หลังจากจบการศึกษาแล้ว

“เฉินหยาง!”

เจียงตงเฟยได้รับการดูแลจากหลี่เฮ่าเฟยไปยังหอพักแล้ว จำประตูได้แล้ว สองคนก็กลับมาด้วยกัน