บทที่ 202: คำปรึกษาจากเหวินมั่นลู่

“คุณหมอเฉิน!”

ช่วงบ่าย เฉินหยางเพิ่งจะเดินออกจากห้องตรวจ ก็เห็นชายหนุ่มวัยยี่สิบเจ็ดยี่สิบแปดปีสวมแว่นตากันแดดรออยู่ที่หน้าประตู

“เป็นคุณนี่เอง”

เฉินหยางจำชายหนุ่มคนนั้นได้ เขาคือคนไข้ที่เป็นผื่นลมพิษทั่วร่างกายเมื่อไม่กี่วันก่อน

“ตอนนี้ดีขึ้นบ้างหรือยังครับ?” เฉินหยางถาม