บทที่ 207: คุณหมอเฉินมาช่วยชี้แนะพวกเราบ้างสิครับ

“ก็พอได้ครับ”

เฉินหยางกล่าวอย่างถ่อมตน

“ถ้างั้นผมมาช่วยเป็นลูกมือให้คุณหมอเฉินเองครับ” ฉู่ฮ่าวเหลียงกล่าวด้วยรอยยิ้ม

เมื่อชื่อเสียงของเฉินหยางในโรงพยาบาลอำเภอดังขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้แม้แต่หัวหน้าแผนกบางคนในโรงพยาบาลอำเภอแห่งนี้ก็ยังปฏิบัติต่อเฉินหยางด้วยท่าทีที่เท่าเทียม ไม่กล้าที่จะวางมาดอะไร

เฉินหยางไม่ใช่แค่มีฝีมือ แต่ยังมีเบื้องหลังอีกด้วย แพทย์ที่พอจะรู้เรื่องราวของเฉินหยางอยู่บ้างต่างก็รู้ดีว่าโรงพยาบาลอำเภออาจจะไม่ใช่สถานที่ที่เฉินหยางจะอยู่ไปนานๆ ดังนั้นจึงไม่มีใครโง่พอที่จะไปล่วงเกินเขา