บทที่ 214: แผนกศัลยกรรมกระดูกและข้อของโรงพยาบาลอำเภอ

การได้เรียนรู้การแพทย์กับเฉินหยางนั้น เป็นการเปิดโลกทัศน์ให้กับเจียงตงเฟยอย่างแท้จริง เขามีความรู้สึกอยากจะขอเป็นศิษย์ของเฉินหยางขึ้นมาเลยทีเดียว

แนวคิดและคำอธิบายบางอย่างของเฉินหยางนั้นคือราวกับเทพเจ้า

ไม่ใช่แค่ความรู้สึกของคนไข้เท่านั้น แม้แต่ความรู้สึกของเจียงตงเฟยก็เป็นเช่นเดียวกัน

หลี่เฮ่าเฟยก็เช่นกัน เขามองเฉินหยางด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความชื่นชม

มีคำกล่าวว่าเรียนแพทย์สามปีปากดีอวดเก่ง เรียนต่อไปอีกสามปีไม่กล้าพูดจาส่งเดช ยิ่งเรียนมาก ยิ่งรู้มาก ก็ยิ่งทำให้รู้สึกว่าตนเองนั้นช่างโง่เขลาเพียงใด เมื่อฝีมือของหลี่เฮ่าเฟยสูงขึ้น เขาก็ยิ่งค้นพบความเก่งกาจของอาจารย์ของตนเองมากขึ้นเท่านั้น