บทที่ 223: สภาพจิตใจของเฉินหยาง

นี่เป็นครั้งแรกที่ฮันฮันถูกคนมากมายขนาดนี้ตามใจ

คนนั้นให้ขนม คนนี้ก็มาอุ้ม

หลานชายสองคนของอู๋เย่าหลินล้วนโตกว่าฮันฮัน ในฐานะที่เป็นเด็กเล็กที่สุด สิทธิพิเศษย่อมต้องมีอยู่แล้ว

ตอนกลับบ้าน ฮันฮันถึงกับรู้สึกอาลัยอาวรณ์อยู่บ้าง

“บ้านคุณปู่ครึกครื้นจังเลยค่ะ ปะป๊า ต่อไปเรามาบ่อยๆ ได้ไหมคะ?”