บทที่ 226: แพทย์จากอันดับชิงอวิ๋น

ในเมื่อไม่มีใครสนใจตัวเอง เฉินหยางก็ไม่ได้พูดคุยกับใครอีก แต่หันหลังเดินออกจากห้องพักเวรไปเดินเล่นในแผนกตามลำพัง

แผนกแพทย์แผนจีนของโรงพยาบาลกลางเมืองไห่เฟิงค่อนข้างใหญ่ จำนวนเตียงผู้ป่วยมีมากกว่าโรงพยาบาลอำเภอเจียหลินถึงสองเท่า คนไข้ก็ไม่น้อย

ก่อนที่เฉินหยางจะไปที่โรงพยาบาลอำเภอเจียหลิน ที่แผนกแพทย์แผนจีนที่นั่นก็มีเพียงเกาหมิงเสวี่ยนที่ฝีมือพอใช้ได้ ส่วนฝีมือของจางตงอวิ๋นก็งั้นๆ อันที่จริงแล้วจางตงอวิ๋นก็เป็นแพทย์แผนจีนสายใหม่โดยทั่วไป

บอกว่าเป็นแพทย์แผนจีน แต่ในหัวกลับมีแต่การแพทย์แผนจีนผสมผสาน ตอนรักษาโรคก็เหมือนกับแพทย์แผนจีนในโรงพยาบาลส่วนใหญ่ ระดับการวิเคราะห์แยกแยะกลุ่มอาการก็ธรรมดา นี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมถึงเป็นหัวหน้าแพทย์ที่ปรึกษาเหมือนกัน แต่ความแตกต่างระหว่างจางตงอวิ๋นกับกวนเสี่ยวเยว่ถึงได้ใหญ่หลวงขนาดนี้

อย่าว่าแต่จางตงอวิ๋นที่เป็นเพียงหัวหน้าแพทย์ที่ปรึกษาของโรงพยาบาลระดับอำเภอเลย ต่อให้เป็นหัวหน้าแพทย์ที่ปรึกษาของโรงพยาบาลระดับสามเอส่วนใหญ่ ฝีมือก็งั้นๆ เหมือนกัน