บทที่ 230: เฉินหยาง วันนี้นายลองดูไหม?

ขณะที่พูดคุยกัน หลิวซีก็เริ่มเรียกคิวคนไข้แล้ว

เมื่อคนไข้เริ่มเข้ามาในห้องตรวจ หลิวซีก็เริ่มตั้งใจตรวจโรคให้คนไข้ ไม่ค่อยได้พูดคุยกับเฉินหยางอีก

แต่เมื่อเจอคนไข้บางราย หลิวซีก็มักจะซักถามเฉินหยางเป็นครั้งคราว เฉินหยางก็ตอบได้ดีมากทุกครั้ง

ตอนที่หลิวซีกำลังตรวจรักษาให้คนไข้ เฉินหยางก็ยืนอยู่ข้างๆ สังเกตการณ์อาการของคนไข้ไปด้วย และทำการวิเคราะห์แยกแยะกลุ่มอาการของตนเองตามที่ได้สังเกตและรับรู้มา

ในสถานการณ์ที่ไม่ได้ลงมือตรวจด้วยตนเอง เฉินหยางเป็นเพียงผู้สังเกตการณ์และวิเคราะห์แยกแยะกลุ่มอาการด้วยตนเอง ค่าประสบการณ์ที่ได้รับย่อมต้องน้อยกว่าอยู่แล้ว แต่ก็ยังคงสามารถเพิ่มระดับทักษะได้เช่นกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งทักษะการสังเกต เพราะเป็นเพียงการยืนดูอยู่ข้างๆ การที่เฉินหยางจะทำความเข้าใจข้อมูลของคนไข้ได้นั้น ด้านหนึ่งก็มาจากการสังเกตของตนเอง อีกด้านหนึ่งก็มาจากข้อมูลบางอย่างที่ได้ยินมา