บทที่ 247: กลุ่มอาการคลุ้มคลั่ง

“ครั้งที่แล้วคุณบอกว่าคุณอยู่ที่เมืองไห่เฟิง ผมก็เลยคิดว่าน่าจะเป็นโรงพยาบาลกลางเมืองไห่เฟิง ลองถามดู ก็เป็นจริงด้วย”

อี้ทงเหอกล่าวด้วยรอยยิ้ม: “นับดูแล้วก็ไม่ได้เจอกันมาครึ่งปีกว่าแล้วใช่ไหมครับ?”

“ครับ” เฉินหยางยิ้มพลางพยักหน้า

“เมื่อครู่หัวหน้าอี้บอกผมว่า ที่แผนกแพทย์แผนจีนมีแพทย์ที่ฝีมือดีมากอยู่คนหนึ่ง ชื่อเฉินหยาง ผมยังบอกเลยว่าตัวเองช่างหูตาคับแคบนัก” เซวียเจียจวิ้นกล่าวด้วยรอยยิ้ม

ทางฝั่งแผนกแพทย์แผนจีน คนที่เซวียเจียจวิ้นรู้จักมีไม่มากนัก ก็แค่รู้จักหัวหน้าแผนกไม่กี่คน แล้วก็มีหลิวซีอีกคน ไม่เคยได้ยินชื่อเฉินหยางมาก่อนจริงๆ