บทที่ 320: ภายในปิดกั้นภายนอกหลุดลอย

กฎเกณฑ์ทุกอย่างล้วนมีไว้ให้คนทำลาย มีกานโย่วหมินอยู่ด้วย หัวหน้าหานก็ไม่เอ่ยถึงเรื่องการออกจากโรงพยาบาลอีกต่อไป แต่สั่งให้ซุนเจี้ยนเฟยออกไปรับยา

ใกล้ๆ โรงพยาบาลก็มีร้านขายยาอยู่ ไม่นานยาก็ถูกรับกลับมา เฉินหยางก็ไปคอยดูแลการต้มยาต้มด้วยตนเอง

“เซิงฉี, เซิงหมาหวง, ตู๋หัว บำรุงชี่ขับเหงื่อระบายผิว, ป่านหลานเกิน, เซ่อกาน, เจียงฉาน, สือเกา, ไป๋เหมากิน, หยวนเซิน, ต้าหวง ขจัดร้อนสลายก้อน, ขับเคลื่อนปัสสาวะอุจจาระ, ถู่เปี๋ย, เอ๋อจู๋ กระตุ้นการไหลเวียนโลหิตสลายเลือดคั่ง, ทะลวงเส้นลมปราณ, เสริมด้วยเปี่ยนโต้วที่หวานอุ่นสงบส่วนกลาง”

กานโย่วหมินยังคงถือใบสั่งยาที่เฉินหยางสั่งไว้ดูอยู่ ดูไปพลางวิจารณ์ไปพลาง: “ตำรับยานี้สั่งได้ไม่เลวเลย ศิษย์เอกคนนี้ของเหล่าอู๋ฝีมือยอดเยี่ยมจริงๆ”

“สามารถทำให้ท่านผู้เฒ่ากานชมเชยได้ขนาดนี้ ดูท่าแล้วคงจะยอดเยี่ยมจริงๆ” เถียนชิงหยวนกล่าวด้วยรอยยิ้ม