บทที่ 325: แล้วยังจะบอกอีกว่าไม่ได้มาอวด?

บนโต๊ะอาหาร เหวินฮ่าวตงได้เล่าสถานการณ์ที่โรงพยาบาลเมื่อครู่นี้หนึ่งรอบ

อันที่จริงแล้วพี่รองก็ไม่ค่อยเต็มใจที่จะเล่าเท่าไหร่ แบบนี้ดูเหมือนว่าเขาจะมีความหมายที่จะช่วยเฉินหยางอยู่บ้าง

น่าเสียดายที่เกาอิ่งชูถามไม่หยุด พี่รองก็เลยได้แต่เล่า เฉินหยางในฐานะที่เป็นเจ้าของเรื่อง ถ้าหากจะให้เล่าเอง โดยธรรมชาติแล้วก็คงจะไม่ละเอียดขนาดนั้น

เพราะอย่างไรเสียการเล่าเรื่องราวที่ตนเองเป็นตัวเอก ไม่มากก็น้อยก็ต้องอนุรักษ์นิยมเก็บตัวหน่อย มิเช่นนั้นแล้วก็จะมีความสงสัยว่าอวดเบ่ง

การอวดเบ่งเหมือนกัน การอวดเบ่งระดับต่ำแบบนี้ อันที่จริงแล้วก็ค่อนข้างจะต่ำชั้น เฉินหยางไม่ชอบ