บทที่ 327: ความกังวลใจของท่านพ่อ

“เพิ่งจะกลับมา ก็หายหน้าไปทั้งวัน”

เฉินหยางกลับมาถึงบ้าน เฉินเจิ้งหงก็ทำหน้าบึ้งตำหนิ: “ไม่รู้เลยว่าตัวเองกลับมาทำอะไร”

“มีธุระด่วนชั่วคราวครับ” เฉินหยางยิ้มเจื่อนๆ

ท่านพ่อก็อารมณ์แบบนี้แหละ เจอหน้าลูกชายแล้วไม่ทำหน้าบึ้ง ก็เหมือนจะไม่รู้ว่าจะทำตัวเป็นพ่ออย่างไร เฉินหยางชินแล้ว

“คุณพูดอะไรแบบนั้น”