บทที่ 344: ขุ่นลงใสขึ้น

“รุ่นพี่คะ แล้วฉันควรกินยาอะไรคะ?” เพื่อนร่วมชั้นเรียนหญิงเจ็บจนขมวดคิ้วไม่หยุด

ที่นี่โดยธรรมชาติแล้วไม่มียาสมุนไพร แต่ว่ามหาวิทยาลัยการแพทย์ก็มีห้องยา สั่งยาแล้ว ก็สามารถไปรับยาได้ อีกทั้งห้องยาก็ยังมีอาจารย์คอยดูแล สามารถรู้ได้ว่าใบสั่งยาที่สั่งนั้นถูกหรือผิด

เจิงอวิ๋นฮุยครุ่นคิดไปพลาง ก็เหลือบมองไปที่เหวินมั่นลู่กับเฉินหยางที่อยู่ข้างๆ โดยไม่รู้ตัว

“รุ่นน้องเฉินหยาง คุณว่าควรจะใช้ยาอะไรดีครับ?”

ในเมื่อจะแสดงฝีมือต่อหน้าเหวินมั่นลู่ เจิงอวิ๋นฮุยรู้สึกว่าย่อมต้องมีการเปรียบเทียบถึงจะถูก สุภาษิตว่าไว้ดี ไม่มีเปรียบเทียบ ก็ไม่มีความเสียหาย