บทที่ 357: ไปไห่เฟิงกันหมด

วันรุ่งขึ้นเฉินหยางเพิ่งจะมาถึงโรงพยาบาลการแพทย์แผนจีนประจำมณฑล เจิงอวิ๋นฮุยก็รออยู่ที่บริเวณใกล้อาคารผู้ป่วยนอกแล้ว

เพราะต้องมาตรวจซ้ำให้ลูกสะใภ้ของเกาจงเหวิน ดังนั้นเฉินหยางจึงมาค่อนข้างเช้า เพิ่งจะแปดโมงครึ่ง เจิงอวิ๋นฮุยกลับมาถึงแล้ว

นี่ทำให้เฉินหยางถึงกับอยากจะล้มล้างการคาดเดาเมื่อคืนวาน บางทีเหยาซินถิงอาจจะพูดอะไรกับเจิงอวิ๋นฮุยจริงๆ ก็ได้ ไม่อย่างนั้นแล้วเจิงอวิ๋นฮุยจะไม่กระตือรือร้นขนาดนี้ใช่ไหม?

“รุ่นพี่เจิงเช้าขนาดนี้เลยเหรอครับ?” เฉินหยางยิ้มทักทายเจิงอวิ๋นฮุย

“ปกติผมก็ตื่นเช้าอยู่แล้ว อย่างไรเสียก็ไม่มีอะไรทำ”