บทที่ 366: คราบจักจั่นสลายลม

กลุ่มคนกำลังพูดคุยกันอยู่พอดี โทรศัพท์มือถือของเฉินหยางก็ดังขึ้น โทรศัพท์เป็นของกานซินผิงที่โทรมา

“เสี่ยวเฉิน ได้ยินว่าคุณกลับมาแล้ว?”

“ใช่ครับ เพิ่งจะกลับมาเมื่อวาน ตอนนี้ก็อยู่ที่โรงพยาบาลพอดี หัวหน้ากานมีธุระอะไรหรือครับ?” เฉินหยางยิ้มถาม

“กลับมาก็ดีแล้ว ถ้าไม่ยุ่งก็มารีบมาที่แผนกฉุกเฉินหน่อย” น้ำเสียงของกานซินผิงฟังดูแล้วเหมือนจะถอนหายใจอย่างโล่งอก

“มีผู้ป่วยฉุกเฉินอะไรเหรอครับ?” เฉินหยางถาม