บทที่ 370: ระดับคอทองแดงของเฉินหยาง

“พี่เจิง พรุ่งนี้คุณจะกลับไปจินเจียงจริงๆ เหรอคะ?”

เหยาซินถิงนั่งอยู่ข้างๆ เจิงอวิ๋นฮุย สำหรับเรื่องที่เจิงอวิ๋นฮุยจะกลับไปจินเจียง คนที่อาลัยอาวรณ์ที่สุดก็น่าจะเป็นเหยาซินถิงแล้ว

สองสามวันนี้ที่เจิงอวิ๋นฮุยอยู่ที่เมืองไห่เฟิง ก็ทำให้เหยาซินถิงมีโอกาสได้อยู่กับเทพบุตรของตนเองอย่างหาได้ยาก เมื่อเทียบกับตอนที่อยู่ที่โรงเรียนแล้ว ความสัมพันธ์ของคนทั้งสองก็ใกล้ชิดขึ้นมาก

แม้ว่าเหยาซินถิงกับเจิงอวิ๋นฮุยจะอยู่โรงเรียนเดียวกัน แต่เจิงอวิ๋นฮุยอย่างไรเสียก็เป็นรุ่นพี่ที่เรียนสูงกว่า และเหยาซินถิงก็เป็นผู้หญิง ไม่สามารถที่จะกล้าหาญเหมือนกับที่เจิงอวิ๋นฮุยไล่ตามเหวินมั่นลู่ได้ ตอนที่อยู่ที่โรงเรียน โอกาสที่เหยาซินถิงอยากจะเจอเจิงอวิ๋นฮุยก็ไม่ถือว่าเยอะเท่าไหร่

“อืม มาที่นี่ก็หนึ่งสัปดาห์แล้ว ก็ต้องกลับไปเรียนรู้อะไรจากศาสตราจารย์อู๋บ้าง” เจิงอวิ๋นฮุยพยักหน้า