บทที่ 394: ลูกผู้ชายตัวจริงต้องเป็นเช่นนี้!

"คุณหมอเฉิน ฉันยอมแล้วจริงๆ" อู๋เหมิงเหมิงยอมรับจากใจจริง มิน่าล่ะเฉินหยางถึงกล้าทำตัวเหนือชั้นขนาดนั้น มิน่าล่ะเขาถึงไม่ใส่ใจลูกไม้ตื้นๆ ของทังเส้าเหวยเลย ที่แท้ก็เพราะมีฝีมือและความสามารถของจริงอยู่นี่เอง นี่คงเป็นสิ่งที่ในตำนานเรียกว่า "ใช้พลังอย่างเดียวสยบสิบเล่ห์กล" สินะ ไม่ว่าคุณจะมาไม้ไหน ฉันก็จะใช้เพียงไม้เดียวของฉันตอบโต้กลับไป

วันนี้อู๋เหมิงเหมิงอยู่ข้างกายเฉินหยางตลอดเวลา จากบทสนทนาระหว่างเฉินหยางกับฉินตงเหลียง ทำให้อู๋เหมิงเหมิงสัมผัสได้ว่า ตำรับยาของเฉินหยางนั้น แม้แต่ฉินตงเหลียงยังต้องเอ่ยปากชมไม่หยุด

"ฝีมือของพี่เฉินน่ะยอดเยี่ยมมากเลยนะคะ" เกาอิ่งชูกล่าวพลางยิ้ม เกาอิ่งชูมีนิสัยเป็นมิตรและเข้ากับคนง่าย สามารถพูดคุยกับคนส่วนใหญ่ได้ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ เรียกได้ว่าเป็นสายสังคมตัวยงโดยแท้

"น้องอิ่งรู้จักกับคุณหมอเฉินมานานแล้วเหรอ" อู๋เหมิงเหมิงถาม

"น่าจะรู้จักกันมาปีหนึ่งแล้วค่ะ" เกาอิ่งชูตอบ: "พี่เฉินเป็นคนรักษาอาการป่วยของน้องชายฉันเองค่ะ สมัยที่พี่เฉินอยู่ที่โรงพยาบาลอำเภอเจียหลิน เขาก็เป็นเหมือนตำนานที่ยังมีชีวิตเลยนะคะ"