บทที่ 400: สัญญาณขอความช่วยเหลือจากร่างกาย

ที่แผนกผู้ป่วยนอก ตอนที่เฉินหยางกับอู๋เหมิงเหมิงมาถึง ก็มีผู้ป่วยแวะเวียนมาด้อมๆ มองๆ ที่หน้าห้องตรวจเป็นครั้งคราวแล้ว

“เก้าโมงแล้วนะ!”

“ทำไมหมอยังไม่มาอีก”

หลายคนถึงกับเริ่มสบถด่าในใจแล้ว หมอสมัยนี้ช่างไม่มีความรับผิดชอบเอาเสียเลย บอกว่าเริ่มงานแปดโมง นี่มันเก้าโมงแล้วยังไม่เห็นแม้แต่เงา

“ที่เคาน์เตอร์พยาบาลเขาบอกว่า เหมือนพวกหมอจะกำลังเดินตรวจวอร์ดกันอยู่”