บทที่ 409: การเผชิญหน้า

“สมกับเป็นคนรวยจริงๆ”

ทังเส้าเหวยนั่งอยู่ในรถ ขณะที่รถเคลื่อนเข้าสู่หมู่บ้านจัดสรรจินเหอวิลล่า ในใจของเขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกทอดถอนใจ

นี่สิถึงจะเป็นชีวิตของคนรวย ถ้าตัวเองสามารถมีบ้านสักหลังในที่แห่งนี้ได้จะดีแค่ไหน

แต่ทังเส้าเหวยรู้ดีว่าเขาทำได้แค่คิดเท่านั้น ได้ยินมาว่าวิลล่าที่ถูกที่สุดในจินเหอวิลล่าก็มีราคามากกว่าสิบล้านหยวนแล้ว ทั้งชีวิตนี้เขาคงไม่มีปัญญาซื้อ

เงินเดือนของโรงพยาบาลในเครือมหาวิทยาลัยการแพทย์นั้นอันที่จริงก็ไม่ถือว่าต่ำ ในฐานะแพทย์เจ้าของไข้ ทังเส้าเหวยได้รับเงินเดือนรวมโบนัสและอื่นๆ จิปาถะแล้วก็ประมาณหนึ่งหมื่นหยวนต่อเดือน พอได้เป็นรองศาสตราจารย์ก็จะได้รับเพิ่มอีกประมาณห้าถึงหกพันหยวนต่อเดือน ส่วนศาสตราจารย์และรองหัวหน้าแผนกก็จะได้รับประมาณสามหมื่นหยวนต่อเดือน