บทที่ 459: อาการป่วยที่ซับซ้อน

“เฉินหยาง ตรงหน้าเธอก็คือข้อมูลของผู้ป่วย เธอลองดูคร่าวๆ ก่อน ทำความเข้าใจสถานการณ์ก่อน”

เหวินหรงเซวียนพูดกับเฉินหยาง “ตัวผู้ป่วยเองฉันก็ยังไม่ได้เจอ ฉันก็เพิ่งจะมาถึงก่อนเธอครู่เดียวเท่านั้น”

“คุณอาเหวินพูดอย่างนี้ก็เกรงใจกันเกินไปแล้วครับ ผมเชื่อใจท่าน” เฉินหยางรีบกล่าว

เหวินหรงเซวียน: “......”

เมื่อได้ฟังคำพูดของเฉินหยาง เหวินหรงเซวียนก็อดไม่ได้ที่จะบ่นในใจ ไม่เกรงใจกับแก แล้วจะให้สนิทสนมกับแกหรือไง ทำเหมือนกับว่าพวกเราเป็นครอบครัวเดียวกันอย่างนั้นแหละ