บทที่ 495: ผู้ป่วยมาถึงแล้ว

“หัวหน้าเจิ้นหัวครับ นี่คือเฉินหยาง” เจิงอวิ๋นฮุยแนะนำให้ซือเจิ้นหัวรู้จัก

ซือเจิ้นหัวแซ่ซือ ปกติแล้วทุกคนเวลาอยู่ลับหลังบางครั้งก็จะเรียกเขาว่าหัวหน้าซือ แต่เวลาอยู่ต่อหน้า คนที่รู้ความจะไม่เรียกเขาว่าหัวหน้าซือ แต่จะเรียกเขาว่าหัวหน้าเจิ้นหัว

เพราะเสียงของคำว่า 'ซือ' นั้นไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่ หากออกเสียงไม่ชัดเจนพอ ก็จะฟังดูเหมือน 'สือจูเหริน' หรือ 'สือจู่เริ่น' ซึ่งไม่ว่าจะเป็นคำไหนก็ฟังดูไม่ดีทั้งนั้น

“อืม เดาออกแล้ว”

ซือเจิ้นหัวยิ้มแล้วกล่าว “ตอนนี้ที่โรงพยาบาลลือกันไปทั่วแล้ว บอกว่าลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของท่านผู้อำนวยการเหวินหาแฟนหนุ่มจากต่างถิ่นได้คนหนึ่ง ฝีมือสูงส่งอย่างยิ่ง”