บทที่ 528: เกาหมิงเสวี่ยนผู้ได้รับเกียรติจนทำอะไรไม่ถูก

“อาจารย์ครับ!”

เกาหมิงเสวี่ยนเพิ่งจะเดินออกมาจากสนามบิน ก็มองเห็นเฉินหยางอยู่ไกลๆ เขาก็ก้าวเท้าเดินเข้าไปหาอย่างรวดเร็ว

“ก็บอกแล้วว่าไม่ต้องมารับ ดึกขนาดนี้แล้ว”

เกาหมิงเสวี่ยนรู้สึกปลื้มใจอย่างยิ่ง ศิษย์คนนี้ที่ตนเองรับมาถึงแม้จะไม่ได้สอนอะไรมาก แต่กลับเป็นคนที่เห็นแก่ความสัมพันธ์และมีน้ำใจ

“ท่านมาถึงปักกิ่งแล้ว ผมก็ต้องมารับท่านแน่นอนครับ”