บทที่ 545: การโต้เถียงเรื่องสือเกา

หลังจากทานอาหารกลางวันเสร็จ ซ่งลั่วจวินก็จากไป ไม่ได้อยู่ต่อ พักกลางวันครู่หนึ่ง ตอนบ่ายสองโมงการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นก็ดำเนินต่อไป

ผู้ป่วยคนแรกในช่วงบ่ายเป็นผู้ป่วยหญิง เป็นผู้ป่วยที่สวินเจียหงได้ย้ายมาจากโรงพยาบาลปักกิ่งก่อนที่เขาจะมาถึง เขายังไม่ได้ลงมือรักษาเอง ก่อนหน้านี้ผู้ป่วยได้รับการรักษาโดยแพทย์ท่านอื่น

“ผู้ป่วยเนื่องจากลมหนาว, กลัวลมเหงื่อออกเอง, ปวดขมับทั้งสองข้าง, มีไข้, ไปรักษาที่แผนกผู้ป่วยนอก, ชีพจรลอย, ตอนนั้นได้ให้ยาต้มกุ้ยจือทังในปริมาณน้อยๆ, หลังจากทานยาแล้วผู้ป่วยก็เหงื่อออก, อาการปวดหัวทุเลาลง, อาการหนาวร้อนก็ดีขึ้น, แต่หลังจากผ่านไปหนึ่งวันก็กลับมามีไข้อีกครั้ง, ชีพจรเปลี่ยนเป็นใหญ่, ร่างกายกระสับกระส่าย, แพทย์ที่แผนกผู้ป่วยนอกจึงได้ให้ยาต้มไป๋หู่ทัง...”

สวินเจียหงเล่าสถานการณ์ของผู้ป่วย “หลังจากผู้ป่วยทานยาแล้วอาการป่วยกลับรุนแรงขึ้น, วันรุ่งขึ้นทานยาต้มไป๋หู่ทังอีกครั้ง, ไข้ยิ่งรุนแรงขึ้น, และก็กระสับกระส่ายมากขึ้น, กระหายน้ำ, เหงื่อออกมาก...”

รอจนกระทั่งเขาเล่าสถานการณ์ของผู้ป่วยจบ ก็ยังมีคนเดินเข้าไปตรวจร่างกายให้ผู้ป่วย กลุ่มคนถึงได้เริ่มอภิปรายกัน