บทที่ 600: จดหมายนิรนาม?

ตอนเช้าเฉินหยางลืมตาขึ้นมา ก็เห็นเหวินมั่นลู่ตื่นแล้ว กำลังนอนตะแคงหันหน้ามาทางเขา เปิดตามองดูเขาอยู่

รุ่งอรุณ เมื่อคุณเพิ่งจะตื่นนอน พอคุณลืมตาขึ้นมา พบว่าข้างๆ มีคนคนหนึ่งที่ในดวงตาเต็มไปด้วยคุณกำลังมองดูคุณอยู่ นั่นย่อมเป็นจุดเริ่มต้นของอารมณ์ที่ดีที่สุดในวันของคุณอย่างแน่นอน

เขาดูเวลา ยิ้มพลางดึงเธอเข้ามากอด “ทำไมตื่นเช้าขนาดนี้?”

เมื่อคืนวานนี้ คนทั้งสองที่ไม่ได้เจอกันมาสองเดือนกว่าก็ได้ใช้วิธีการต่างๆ นานาเพื่อระบายความทุกข์ระทมแห่งความคิดถึง บรรเทาความรู้สึกแห่งความคิดถึง ในห้องเต็มไปด้วยความร้อนแรง ถ้าไม่ใช่เพราะอย่างนั้นเขาก็คงจะไม่ตื่นทีหลังเธอ

“ฉันก็เพิ่งจะตื่นเหมือนกัน”