บทที่ 657: เหงื่อออกด้วยความตกใจและรีบร้อน

“พี่ใหญ่ พี่ใหญ่”

ภายในห้อง ซูเจิ้งซานร้องเรียกซูเจิ้งเหออย่างแผ่วเบา

สองวันนี้เพราะไข้สูง สติสัมปชัญญะของเขาจึงดีบ้างร้ายบ้าง หลับๆ ตื่นๆ อยู่พักหนึ่ง ตอนนี้ก็กำลังนอนหลับอย่างสะลึมสะลือ

เขาร้องเรียกอยู่หลายครั้ง เขาถึงได้ลืมตาขึ้นมาอย่างงัวเงีย สติสัมปชัญญะก็ยังไม่ค่อยจะชัดเจนเท่าไหร่

ซูเจิ้งซานพลันคว้าลูกประคำที่เขากำแน่นอยู่ในมือมาโดยตลอด