บทที่ 660: อำมหิต

ภายในห้องทำงาน ซ่งหย่งกำลังดื่มชาไปพลางสูบบุหรี่ไปพลาง จูหงหมินนั่งอยู่ตรงข้าม

“ผู้การซ่ง ท่านจะไม่จัดการอะไรหน่อยเหรอ ปล่อยให้ซื่อผิงอาละวาดไปอย่างนี้?” จูหงหมินถาม

ซ่งหย่งสูบบุหรี่เข้าไปหนึ่งอึก เคาะขี้เถ้าลงในที่เขี่ยบุหรี่เบาๆ กล่าวอย่างเย็นชา “อาละวาดบ้างก็ไม่ใช่ว่าไม่ดี”

จูหงหมิน: “.......”

เมื่อมองดูซ่งหย่งที่สงบนิ่งอยู่ตรงหน้า ในใจของเขาก็พลันบังเกิดความรู้สึกสิ้นหวังอย่างสุดซึ้ง