บทที่ 675: แท่นเหยียบ ใครจะเป็นก็เป็นไปเถอะ

เหวินมั่นลู่พักอยู่ที่เมืองจินเจียงสามวัน ก็เดินทางกลับปักกิ่ง

เฉินหยางไปส่งเธอที่สนามบิน

“กลับไปเถอะค่ะ”

เธอหลุดออกจากอ้อมกอดของเขา ยิ้มแล้วกล่าว “ต่อไปก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้เจอกันแล้ว”

“แต่ก็ยังคิดถึงเธออยู่ดี”