บทที่ 696: การประกาศรายชื่อสิบแพทย์หนุ่มดีเด่นของมณฑล

เดิมทีเถียนเหวินคิดว่าการที่หลิวอันหรงลงไปบรรเทาความยากจนข้างล่าง ก็เป็นเพียงท่าทีหนึ่ง ตั้งใจจะนอนรอรับเงินเดือนไปวันๆ

อายุของเขาไม่ถือว่ามากเท่าไหร่ ยังไม่ถึงห้าสิบปี แต่ในระบบราชการ ตำแหน่งผู้อำนวยการกองก็คืออุปสรรคอย่างหนึ่ง พอมาถึงขั้นนี้แล้ว คนส่วนใหญ่ก็ไม่สามารถก้าวข้ามไปได้

เมื่อก้าวข้ามไปไม่ได้ ไม่ก็นอนรอรับเงินเดือนไปวันๆ ก็โกงกิน การที่จะสามารถรักษาเจตนาเดิมไว้ได้อย่างแท้จริงนั้นเป็นเรื่องที่ยากอย่างยิ่ง

เดิมทีเธอคิดว่าเขาตั้งใจจะนอนรอรับเงินเดือนไปวันๆ ไม่คิดเลยว่ายังมีใจขนาดนี้

“หัวหน้าหลิวเพิ่งจะกลับมา ไปพักผ่อนก่อนเถอะค่ะ ฉันขอเวลาดูอย่างละเอียดหน่อย ดูจบแล้วจะให้คำตอบค่ะ” เธอยิ้มแล้วกล่าว