บทที่ 702: สามหนุ่มผู้มีความสามารถ

พอเห็นจางเจี้ยนกั๋ว หลิวซีกับสวินเจียหงและคนอื่นๆ ก็รู้สึกสะเทือนใจอยู่บ้าง

เขาเพิ่งจะอายุสี่สิบห้าปี แต่ใบหน้ากลับหยาบกร้าน บนสองมือเต็มไปด้วยหนังด้านหนาๆ แขนก็หยาบกร้านดำคล้ำ ในซอกเล็บก็มีแต่คราบสกปรกสีดำ

เมื่อเช้าวันนี้ก่อนที่จะมาโรงพยาบาล เขาก็ยังคงทำงานอยู่ที่ไซต์ก่อสร้างมาโดยตลอด ไม่กล้าที่จะเกียจคร้าน ก็ยังเป็นเพราะได้ยินว่ามีผู้เชี่ยวชาญจากโรงพยาบาลในเมืองหลวงของมณฑลมาออกตรวจที่โรงพยาบาลอำเภอ ถึงได้อยู่ภายใต้การเร่งเร้าของภรรยา ลางานชั่วคราวหนึ่งวัน แวะมาที่โรงพยาบาลเพื่อตรวจร่างกาย

นิ้วของหลี่ฮ่าวเฟยเพิ่งจะสัมผัสโดนหน้าแข้งของเขา เขาก็พลันเด้งตัวขึ้นมาราวกับถูกไฟฟ้าช็อต “เจ็บ!”

“จุดตี้จี กดเจ็บระดับสาม” หลี่ฮ่าวเฟยพูดหนึ่งประโยค ก็ตรวจต่อไป