บทที่ 730: ม่อซินจือเยี่ยมเยียนอู๋เย่าหลิน

“หยางหยาง ไม่ร้องนะลูก”

บนรถแท็กซี่ อวี๋ชิงหลันกอดลูกสาวไว้ ปลอบโยนลูกสาวไม่หยุด

“เดี๋ยวพวกเราก็จะถึงสนามบินแล้ว แม่จะพาหนูไปนั่งเครื่องบิน วู้วๆๆ... พวกเราก็จะบินไปบนท้องฟ้าแล้ว”

หยางหยางนอนอยู่ในอ้อมแขนของแม่ ไม่มีเรี่ยวแรงโดยสิ้นเชิง แต่กลับยังคงส่งเสียงฮึมฮัมอยู่ตลอดเวลา เห็นได้ชัดว่าไม่สบายตัวอย่างยิ่ง

“หยางหยางไม่ร้องนะลูก พวกเรานั่งเครื่องบินไปเซี่ยงไฮ้ ไปดูทะเล, ดูเมฆขาวกัน” จ้าวไห่เผิงผู้เป็นพ่อก็ปลอบโยนลูกสาวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนเช่นกัน